Gratis glucosemeter

Een gratis glucosemeter. Hoe kan dat?

In het verleden werden glucosemeters zo nu en dan gratis verstrekt. De meters werden bijvoorbeeld weggegeven via de apotheek of huisarts. Vaak ging het om meters van Accu-Chek en Bayer (nu Ascensia). Tegenwoordig gebeurt dit niet meer. Maar waarom werden glucosemeters gratis verstrekt? En wat is de reden dat de fabrikanten hiermee gestopt zijn?

Verdienmodel

Fabrikanten verstrekten de meters niet zonder reden gratis zoals u begrijpt. Als u een meter heeft van een bepaald merk, dan heeft u daar uiteraard ook teststrips en lancetten voor nodig. En alleen de teststrips en lancetten van de dezelfde fabrikant passen op uw glucosemeter. Er is dus sprake van zogenaamde ‘lock in’. Door de meter gratis te verstrekken, verzekert de fabrikant zichzelf van een bepaalde afzet in teststrips en lancetten.

De gratis meter was een lokkertje om klanten vast te leggen. Immers, u verandert niet snel van glucosemeter als die goed werkt. Een fabrikant kan goed inschatten hoeveel strips iemand met diabetes gemiddeld verbruikt, en kon dus aardig inschatten wat een gratis meter hen zou gaan opleveren. Het model doet denken aan dat van printers. Bij een printer zit de cartridge of toner er vaak gratis bij. Maar als de inkt bijgevuld moet worden ziet u opeens hoe duur die component werkelijk is.

Verzekeraars

De vergoedingen die zorgverzekeraars toekenden voor teststrips waren vroeger veel hoger dan nu. De fabrikanten maakten daar handig gebruik van. Door meters gratis weg te geven, wisten ze zeker dat een gebruiker een X aantal teststrips afnam. Zeker omdat de verzekeraar de strips toen nog vergoedde was dit een handig verdienmodel. Tegenwoordig vergoeden de verzekeraars de teststrips echter bijna nooit meer. Pas als insuline wordt gespoten kan er nog aanspraak worden gemaakt op een vergoeding. En die vergoeding is stukken lager dan vroeger.

Verschuiving naar sensoren

Er wordt door diabetes type 1 patiënten steeds minder gebruik gemaakt van teststrips. Deze groep mensen maakt inmiddels massaal gebruik van de sensortechnologie, waarbij de FreeStyle Libre de meest bekende is. Bij het gebruik van een sensor zijn vrijwel geen strips meer nodig. Hooguit als ijkmethode. Het hele model waarbij een glucosemeter en teststrips in een bepaalde verhouding worden gebruikt is opgehouden bij deze groep patiënten.

Waar vroeger eens per dag (of zelfs vaker) werd gemeten door type 1 patiënten, is deze groep nu massaal overgestapt op de sensor.  En Type 2 diabetici meten minder vaak. Sommigen eens per week, anderen zelfs maar eens per maand. Aan de teststrips wordt door fabrikanten dus veel minder verdiend.

Het gevolg is dat het gratis weggeven van glucosemeters opeens niet meer uit kan voor de fabrikanten. Aan de teststrips en lancetten – de disposables – wordt simpelweg minder verdiend. En dus moet door de fabrikant nu ook aan de aanschaf van de glucosemeter een beetje worden verdiend. Een beetje, want de prijzen waarvoor ze nu worden aangeboden (een startpakket voor ongeveer 15 euro) zijn eigenlijk nog erg laag. Maar helemaal gratis weggeven zit er dus niet meer in.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Winkelwagen